چون عزیز مجتبی در خون تپید                         جام پُر شهد شهادت سر کشید

آه واویلا از این غم واویلا(2)

شـد روانِ عـشق، سـوی او روان                    تا دهد جان بر تن آن نیمه جـان

بانگ زد کای سرو دلجوی حسن                     ای رُخـت  یــادآور  روی حسـن

گر به دست کین ز پا افتاده ای                               با عمو برگو کجا افتاده ای

من نگویم گفتگو کن با عمو                             یک عمو زان غنچه ی لب ها بگو

آه واویلا از این غم واویلا(2)

گر چه او گم کرده در میدان نیافت               بـوی گُل بشنید و سوی گُل شتافت

چشمِ چشمِ حق به نـاگه زان میان          صحنه ای دید و زدش آتش به جان

گفتی آمد بر دل پاکش، خدنگ           دیـد اگـر آنجا کند  لَخطی درنگ
می کند سر از تن آن مه جدا                      می شود از سوره، بسم الله جدا

آه واویلا از این غم واویلا(2)

لاله با داغ دل خود خو گرفت         وان سر شوریده بر زانو گرفت
گفت ای رویت مَه و ابرو هلال         وی به دست ظلم جسمت پایمال
نرگس چشمان خود را باز کن       ای مسیحم کُشتی ام اعجاز کن

آه واویلا از این غم واویلا(2)

ای سوار کوچک بی توش و تاب          حسرت پای تو در چشم رکاب

خوش به سر منزل رسیده بار تو        کس ندارد گرمــی بازار تو
من کمانی، لیک چون تیر آمدم       عذر من بپذیر اگر دیر آمدم
لعل تو بی آب اگر باشد چه بیم     آبرو داری تو ای دُرّ یتیم

آه واویلا از این غم واویلا(2)

حاج علی انسانی متولد ۱۳۲۶ در کاشان از شانزده سالگی شروع به سرودن شعر کرد که تا ۹ سال کسی از ذوق و قریحه او اطلاعی نداشت. وی از استادان مشهوری چون زنده یادان محمد علی فتی، (مولّف کتاب تحفه سرمدی)، خوشدل تهرانی، استاد قدسی مشهدی، مهرداد اوستا، ریاضی یزدی، آذر، و استاد مشفق کاشانی بهره برده و تقویت بنیه ادبی خود را مرهون زحمات اساتید بزرگی چون امیری فیروزکوهی، ابوتراب جلی، خلیل سامانی (موج) و پارسای تویسرکانی می‌داند.از حاج علی انسانی آثار فراوانی چاپ شده است و مداحان اهل بیت(ع) در مدیحه‌خوانی و مرثیه‌خوانی از سروده‌های او بسیار استفاده می‌کنند و اهل شعر و ادبیات نیز بهره‌مند می‌شوند. کتاب‌های «چراغ صاعقه»، (از مدینه تا مدینه) و «یک عمر» که گزیده غزل‌های یک دست صائب است، از وی چاپ شده است.

 

تصویر مکان پخش دریافت
مسجد فردوس برازجان

به زودی...

دانلود

به زودی...